ԱՇՈՒՆ

Պոեզիա > ԵՐԲԵՔ ՉՄԵՌՆԵՍ - ԱՀԱ ԹԵ ԻՆՉ ԿԱՍԵՄ ՔԵԶ

Նվագում էր դաշնամուր,

իսկ լուսամուտները բաց էին

և աշուն էր:

Տերևները գունատվում ու չորանում էին,

իսկ ինքը նվագում էր:

 

Իսկ հետո

Մեկ-մեկ սկսեցին

թափվել տերևները,

ինչպես գունատված բառեր,

ինչպես չորացած նոտաներ:

 

Ինձ թաղեցեք

վաղը չէ մյուս օրը –

անտարբեր խնդրում էր դաշնամուրը: