ԴԻԱՆԱ ԱՐՔԱՅԱԴՍՏԵՐ ԹԵ՞ ԻՇԽԱՆՈՒՀՈՒ ԹԱՂՈՒՄԸ ԵՎ ԱՅԼ ՄԱՆՐՈՒՄԵԾ ԻՐԱԴԱՐՁՈւԹՅՈւՆՆԵՐ

Պոեզիա > ԳԻՇԵՐԱՀԱՎԱՍԱՐ

Նրբագեղ ազդագրերն աչք էին շոյում, իշխող գույնը սևն է,

և լատինական տառերը հանդիսավոր են ինչպես երբեք:

«Գլոբուսի» հերթական ներկայացումն է, թերևս,

ամենաշքեղն ու ամենաբազմահանդիսատեսը մինչ այս

եղածներից: Կա մի մեծ նորամուծություն – չկա բեմ,

այսինքն, բեմն ինքը Բրիտանիան է… Մառախլապատ

վարագույրը դանդաղ բարձրանում է Էլթոն Ջոնի

ողբաձայն երգի ուղեկցությամբ: Խնայողությո՜ւն,

Հորացիո, խնայողությո՜ւն, – թեքվելով ընկերոջ

միջնադարյան ականջին շշնջաց Համլետը, երբ սա

զարմանքով նկատեց, որ այս նույն` «Candle in the

wind» երգը, նույն այս երգչի կատարմամբ լսել էր

մեկ այլ կնոջ թաղման ժամանակ… Սխալմամբ

հայտնվում է Համլետի հոր ուրվականը և ողբն ավելի

սգավոր է դառնում. քամին փռփռացնում է ուրվականի

թիկնոցը, որի աստառին պարզ երևում է գովազդային`

«British Petrolium» մակագրությունը, քիչ ներքևում`

ֆիրմայի հեռախոսները, ֆաքսը, էլեկտրոնային հասցեն`

ընդգծված ամենայն բծախնդրությամբ, իսկ ընդհանրապես,

փողոցներում նստոտած, պատերին հենված արտասվող

բրիտանացիներ և սև դրոշներ` խոնարհված ու սգավոր

դրոշներ ամենուրեք: Ալբիոնը ցուցադրում է արցունքները`

հատուկ օրվա համար պահած թանկարժեք զարդերի նման…

Վշտի սև թավիշի վրա ի՜նչ հպարտ են փայլփլում

ադամանդները արցունքների, ի՜նչ ճշգրիտ են խուզված

գազոնները կանաչախիտ, և Քեմբրիջը, որ ամենաքեմբրիջն է

աշխարհում, և Օքսֆորդը, որ ամենաօքսֆորդն է

եղածների մեջ, և բրիտանական առյուծն ամենազորեղն է

մյուս բոլոր չորքոտանիների համեմատությամբ, և ողջերի

մեջ չեք գտնի ուրիշ և ոչ մեկին, որն ավելի ողջ է,

քան թե մեռած Դիանան…

 

Կարատներով է չափում իր արցունքները

Մեծ Բրիտանիան: