ԴՈՒ ՈՒԶԵՍ ԹԵ ՉՈՒԶԵՍ ՆՈՐԻՑ ԵՍ ԾՆՎԵԼՈՒ…

Պոեզիա > ԵՐԲԵՔ ՉՄԵՌՆԵՍ - ԱՀԱ ԹԵ ԻՆՉ ԿԱՍԵՄ ՔԵԶ

Դու ուզես թե չուզես նորից ես ծնվելու,- մտածեցի ես

նայելով ծերունուն, որը ժպտալով աշխուժորեն

պտտվում էր ծաղկած ծառերի արանքում:

Դու կծնվես նորից ու նորից, այնքան, մինչև որ

մենք բոլորս կհոգնենք երկրագնդի հետ միևնույն

ուղղությամբ պտտվելուց, կհոգնենք բանակցելուց

զանազան հանձնաժողովների հետ` Աստծուց

ի վերուստ ստացած և հետագայում մեծ հաջողությամբ

կորցրած հողերից մի պատառը ետ ստանալու,

հարևանների փակած սահմանները բացելու,

Եվրոպա մի դռնով մտնելու և մյուս դռնով դուրս գալու

և բազում այլ հարցերի շուրջ… Կհոգնենք և ազգուտակով,

դհոլ-զուռնայով, լացուկոծով կգնանք ու շարվեշարան

կպառկենք չինական պարսպի լայնք ու երկայնքով

և աղ ու հացը պատրաստ կսպասենք մահվան

հրեշտակին, իսկ նա ժպտալով աշխուժորեն

պտտվում է սովորականի պես ծաղկած ծառերի արանքում`

բացարձակապես անտեղյակ, որ երկրագունդը վաղուց

դադարել է պտտվելուց և բոլոր տեսակի կառուսելները

դադարել են պտտվելուց, որովհետև ժամկետն անցել է,

իսկ բնակչությունը ուշացրել է թե առաջինի և թե

երկրորդի պտտավարձը մուծել, և Տերը մեր արդարադատ

նախապես զգուշացնելուց հետո անջատել է հոսանքը,

ինչի հետևանքով, այն ամենն ինչ պտտվում էր

դադարել է պտտվելուց,

և միայն դու կշարունակես պտտվել ծաղկած

ծառերի արանքում,  հեռու պարսպից, հեռու բոլորից

ժպտալով ու ծնվելով նորից ու նորից…