ԵՍ ՀԻՄԱ ՔԵԶ ԷԼ ՉԵՄ ՈՐՈՆՈՒՄ…

Պոեզիա > ԵՐԲԵՔ ՉՄԵՌՆԵՍ - ԱՀԱ ԹԵ ԻՆՉ ԿԱՍԵՄ ՔԵԶ

Ես հիմա քեզ էլ չեմ որոնում,

որովհետև գիտեմ, թե որտեղ ես,

ես հիմա քեզ էլ չեմ կորցնում`

արդեն վաղուց եմ կորցրել:

Ինչպես հին գիրք, թերթում եմ էջերդ`

խունացել է կազմը, հնացել,

իրիկվա այս ժամին իˉնչ հեշտ է

տառապել անցած տառապանքները,

կրկնել տխրությունն անցած,

բաժանման դառնություններն ու ցավերը.-

 

ծերացած թռչնի պես հիացած

շոյում եմ վանդակիս ճաղերը…