ԵՎ ԱՐԻՈՆԸ…

Պոեզիա > ԵՐԲԵՔ ՉՄԵՌՆԵՍ - ԱՀԱ ԹԵ ԻՆՉ ԿԱՍԵՄ ՔԵԶ

Եվ Արիոնը, որը միակն էր բանաստեղծներից,

որը փրկվեց վերահաս կործանումից և այն էլ

դելֆինների օգնությամբ,

կարող է սիրով վկայել, որ մինչ ինքը

խոսք չի եղել բանաստեղծների փրկության մասին,

և նույնիսկ հիմա էլ, դարեր անց, ոչ ոք չգիտե

և ընդհանրապես չի արձանագրված ոչ մի ցուցում

այն մասին,

թե ինչպես պետք է վարվել բանաստեղծների հետ

ասենք հրդեհի ժամանակ, կամ երկրաշարժի,

նախ պետք է պահարաններն ու դաշնամուրները հանել

շենքերից և հետո՞ նրանց, թե՞ ընդհակառակը…

Պե՞տք է արդյոք նրանց թաքցնել և որտե՞ղ,

համընդհանուր ստուգումների ընթացքում, երբ ասենք

կորած կամ գողացված իրերն են որոնում…

Բացարձակապես անհասկանալի է նրանց կարգավիճակը

ընտրությունների ժամանակ` ինչպես բոլորին

նրանց է՞լ է պետք ընտրակաշառք տալ, թե՞

պարզապես  գիծ դնել նրանց անվան դիմաց

և գրանցել անհայտ կորածների ցուցակում…

Միայն մի բան է պարզ` ծանր պահերին,

ժողորդից ու բոլորից առաջ, պետք է

թողնել, որ նախ առաջինը նրանք վերանան,

իսկ մենք, ինչպես միշտ,

ամենավերջում…