ԵՐԵՎԻ ՆՈՐԻՑ ԳԱՐՈՒՆ Է,- ՄՏԱԾԵՑԻ…

Պոեզիա > ԵՐԲԵՔ ՉՄԵՌՆԵՍ - ԱՀԱ ԹԵ ԻՆՉ ԿԱՍԵՄ ՔԵԶ

Երևի նորից գարուն է,- մտածեցի

նայելով պատուհանից դուրս,

ծառին, որի ճյուղերին փոքրիկ

տերևներ էին հայտնվել,

թռչուններին, որոնք ջանասիրաբար

թափահարում էին թևերը, հավանաբար

օդում մնալու համար:

Երևի պայծառ օր է,- մտածեցի

նայելով ծայրեծայր կապույտ

երկնքին և արևին, որը բարեխղճորեն

լուսավորում ու տաքացնում էր բոլորին:

Երևի դու դեռ սիրում ես ինձ,- մտածեցի,

նայելով պատուհանից դուրս, աշնանը,

երբ մանր անձրև էր գալիս: