ԸՆԴԱՄԵՆԸ ՄԻ ԿՂԶԻ Է ՄՆԱՑԵԼ…

Պոեզիա > ԵՐԲԵՔ ՉՄԵՌՆԵՍ - ԱՀԱ ԹԵ ԻՆՉ ԿԱՍԵՄ ՔԵԶ

Ընդամենը մի կղզի է մնացել,

ուր ապրում են սիրելի մարդիկ:

Ընդամենը մի պայծառ արև,

որը երբեք մայր չի մտնում:

Ընդամենը մի քանի ծառ` քաղցր պտուղներով:

Ընդամենը մի երազ,

ուր դու ապրում ես այդ կղզում,

պայծառ արևի տակ,

որը երբեք մայր չի մտնում,

սիրելի մարդկանց հետ ու ծառերի մեջ,

որոնց ճյուղերից քաղցր պտուղներ են կախված…

Ընդամենը մի երազ, որի համար արժե քնել

և այլևս չարթնանալ –

                            թույնի և մաղձի այս օվկիանոսում: