ԿԻՍԱՄԵՐԿ ԿԱՆԱՅՔ ԼՃԻ ԱՓԻՆ…

Պոեզիա > ԵՐԲԵՔ ՉՄԵՌՆԵՍ - ԱՀԱ ԹԵ ԻՆՉ ԿԱՍԵՄ ՔԵԶ

Կիսամերկ կանայք լճի ափին

և մի կին` հագնված,

որ ավելի մերկ էր թվում

շորերի մեջ: Նայում ես նրան

և նվաղում է սիրտդ:

Նայում ես լճի ափին,

միայն մի կին ես տեսնում

լույսերի մեջ ողողված,

և Աստծուն, որ շփում է ձեռքերը,

և Աստծուն, որ ինքնագոհ

ժպտում է քթի տակ`

ինքն իր ստեղծածով հիացած…