ՄԻԼԵՆԻՈՒՄ

Պոեզիա > ԳԻՇԵՐԱՀԱՎԱՍԱՐ

Անցյալը – ավարտված գերեզմանոց, ուր

հայացքներ են թափառում, իսկ աչքերը

փակվել են վաղուց` ձայների անտառ,

տոնածառի նման գունագեղ հեքիաթներ.

բենգալյան կրակներով լուսավորված ներսից:

Խնամված ու մշակված գազոնները

առասպելների` արյունով ու արցունքով

լղոզված գեղեցիկ պատմություններ, որոնք

երեխաները սերտում են դպրոցներում, իսկ

մեծահասակները աֆորիզմներով և իմաստուն

նախադասություններով հագեցած ներկայացումներ են

սարքում բեմերի վրա` ողջ մարդկանց հագցնելով

հանգուցյալների շորերը և ստիպելով նրանց

խոսել այնպես, ինչպես ժամանակներ առաջ

հին մարդիկ, որոնք լարած տիկնիկների նման

նույն խոսքերն են կրկնում և նույն շարժումներն են

անում հին գրքերի մեջ: Ահա, փոքրիկ ցնցում

և ափից դանդաղ պոկվում է ձեր նավը

և գնալով խլանում են փողային նվագախմբի

հնչյունները`  ուժգնացող քամու

պոռթկումների մեջ:

 

Քամին տեղ է ազատում

նոր գերեզմանոցի համար: