ՆԱ

Պոեզիա > ԵՐԲԵՔ ՉՄԵՌՆԵՍ - ԱՀԱ ԹԵ ԻՆՉ ԿԱՍԵՄ ՔԵԶ

Երբ մուտքի վրա կարդաց.

   «Կողմնակի անձանց մուտքը խստիվ արգելված է»-

ինքնագոհ շրջվեց ու հեռացավ, վերջապես

հասկանալով թե ով է ինքը:

Եվ իսկապես, նա լիովին իրավացի կլիներ

իրեն երջանիկ համարել

(չէ՞ որ քչերին է տրված,

թեկուզ և կյանքի ավարտին

ճանաչել սեփական ինքնությունը),

և խորին գոհունակությամբ հրաժեշտ կտար

այս անցողիկ կյանքին և ժպիտը դեմքին

կկանգներ շեմին հավերժության,

եթե միան ահեղ

այդ գրությունը չփակեր նրա ճամփան`

փակցված Դրախտի մուտքի վրա,

                               աչքի ընկնող մի տեղ…