ՍՈՆԱՆ ՈՒ ԴԱՇՆԱՄՈՒՐԸ

Պոեզիա > ԱՄԵՆԱ, ԱՄԵՆԱ ՍՈՆԱՆ

Վա՜յ, այս ինչ ձայն է,

այս ինչ աղմուկ է,

էլի Սոնա՞ն է

կողքի սենյակում,

դաշնամո՞ւր է նա

էլի նվագում…

 

Հիմա ի՞նչ ձայն է,

ի՞նչ ձայն է գալիս.

կողքի սենյակում

Սոնան է լալիս:

Եվ մայրիկին է

կանչում, բողոքում,

թե ինչու՞, ինչու՞

դաշնամուրն համառ

լավ է նվագում

քույրիկի համար,

իսկ երբ Սոնան է

մոտենում նրան՝

աղմուկ է հանում

խոզուկի նման…

-Ասա՛, մայրիկ ջան,-

լալիս է Սոնան,-

ի՞նչ վատություն եմ

արել ես նրան…