ՎԱՂԸ ՁՅՈՒՆ ԿԳԱ

Պոեզիա > ԵՐԳԵՐ ԱՌԱՆՑ ԵՐԱԺՇՏՈՒԹՅԱՆ

Պիտի լիներ այսպես,

պիտի լիներ տխուր,

պիտի լիներ տխուր

մի սենտիմենտալ աշուն:

Օրորվեին պիտի տերևները

ու լինեին սոսկալի դեղին

և խարույկ պիտի դառնային մի օր

ու բոցը բարձրանար երկինք:

Ես պիտի քայլեի փողոցով,

սոսկալի, սոսկալի մենակ,

և տրամվայները պիտի անցնեին

լույսերը պայծառ վառած:

Եվ դու պիտի անցնեիր փողոցով

աչքերդ զարմանալի կապույտ…

և

այս

ամենի

վրա

վաղը ձյուն կգա…