ՎԱԶՔ` ՊԱՏՎԻՐԱՆՆԵՐԻ  ՀԱՂԹԱՀԱՐՈՒՄՈՎ

Պոեզիա > ԵՐԲԵՔ ՉՄԵՌՆԵՍ - ԱՀԱ ԹԵ ԻՆՉ ԿԱՍԵՄ ՔԵԶ

Հաճելի քիչ բան կա հիշողությունների մեջ:

Նրանք սովորաբար տանջում են մարդուն:

Եվ իսկապես, անցյալի պատկերներից

առավել վառ ու կենդանի են մնում հենց նրանք,

որոնց մեջ դու հմտորեն սողում ես աղբ ու կեղտի մեջ

մի պատառ հացի համար…

…Եվ կյանքը, որ նման է վազքի

աստվածաշնչյան պատվիրանների հաղթահարումով,

և քո ամեն մի ցատկը հերթական

խոչընդոտ-պատվիրանի վրայով

պիտի նույն վազքով հետապնդի քեզ,

մինչև քո վերջին ցատկը

այն փոսի մեջ,

ուր ավարտվում է սովորաբար

քո տառապանքների ուղին,

և հիշողություններից բզկտված

հանդարտվելու ես վերջնականապես –

մի պատառ հացը ատամներիդ մեջ ամուր սեղմած: